از مهمترین ویژگیهای نقد معاصر عربی که آنرا از نقد قدیم متمایز میسازد، ورود مباحث غیرادبی به حوزه
ادبی است. این امر باعث شده است تا نقد ادبی با یک نوع پراکندگی و سردرگمی در مبانی و اصول خود روبهرو مباحث گسترده ،» نقدِ نقد « شود. برای رهایی از این وضعیت نابسامان، ضروری است با نگاهی نقّادانه و از منظر نقد معاصر عربی تحلیل و بررسی گردد. هدف از این پژوهش که با روش توصیفی – تحلیلی صورت پذیرفته است، ابتدا بررسی عواملی است که در این روند انحرافی نقش داشتهاند و سپس ارائه راهکار مورد نظر در جهت برونرفت از چالشهای پیشرو است. نتیجه اینکه شکاف میان نظریه و عمل، نفی میراث گذشته و افراط در نوگرایی، تلاش برای تحمیل نظریههای علمی جدید بر ادبیات، تقلید از ادبیات غیرعربی، و کمتوجهی به اثر ادبی و پرداختن به مسائل جانبی دیگر، مهمترین چالشها در مبانی و روشهای نقد معاصر عربی به شمار ،» نظریه ادبی « و حوزه » نقد ادبی « میروند. به نظر میرسد تفکیک این مباحث به دو حوزه محدودتر یعنی؛ حوزه میتواند زمینههای برونرفت از این آشفتگی در مباحث نقدی را فراهم سازد. در بخش پایانی مقاله، دیدگاههای نویسنده سعودی عبدالله غذامی به مثابۀ نمونهای انتقادی از ارزیابی او نسبت به شعر عربی ذکر شده است.