از منظر قرآن کريم تزکيه و تعليم دو رکن اساسي پرورش انسان هستند و در اين ميان، تزکيه از اهميت بيشتري برخوردار است، زيرا علم به منزله بذري است که رويش حقيقي و شايسته آن در گرو وجود بستري مناسب است و تزکيه همان زمينه رويش کامل اين بذر است که علم بدون آن ناقص و نارسا خواهد بود و چه بسا موجب غرور و گمراهي گردد. اين مقاله، با روش تحليلي- توصيفي و با ذکر آيات مربوط به تزکيه و تعليم در قرآن کريم، جايگاه، اهميت و رابطه اين دو مفهوم تربيتي قرآني را بررسي نموده است.