روش اموزش عربی در مدارس ودانشگاههای ما علیرغم تلاش های انجام شده در جهت بهبود آن در سال های اخیر،همچنان نیاز به یک تغییر وتحول بنیادی دارد.درحال حاضر حاصل آموزش عربی ما در مدارس،تعلیم مقداری قواعد است که چون کاربرد عملی برای دانش آموز در پی ندارد به سرعت به دست فراموشی سپرده می شود.در دانشگاه ها نیزبه علت عدم وجود گرایش در این رشته،دانشجوهمه چیزرا     می خواند اما دریک زمینه خاص صاحب نظرنمی گردد.نتیجه این بی هدفی و سردرگمی در برنامه آموزش عربی آن شده است که دانش آموز ما ازخواندن عربی خسته و دلسرد گردد ودانشجوی فارغ التحصیل این رشته دردانشگاه های ما نیزتوان ایجاد ارتباط علمی با دنیای عرب را نداشته باشد. این گسست بین دو ادبیات فارسی وعربی به جایی رسیده که عرصه مجلات ادبی این دو فرهنگ با آن همه پیشینه مستحکم،از مقالات مربوط به هم ویا تطبیقی بین دو ادبیات خالی شده است.