امام علی (ع) در مدت زمان بسیار کوتاه حکومت خود، یک الگوي عالی در زمینه کنترل و
کاهش جرایم ارائه نمود. تکیه اصلی این شیوه حکومتی، تأکید بر نفی هرگونه استیثار (خود
برتربینی) در دو حوزه سیاست و اقتصاد است. آن حضرت با دو رویکرد:
الف) بازدارندگی
ب) ترمیمی
به مبارزه گسترده با مفاسد اقتصادي و سیاسی موجود در جامعه پرداخت. از نگاه آن حضرت،
فساد حاکمان، عامل اصلی تباهی اخلاق جامعه و مردم است، و استیثار دولتمندان در دو حوزه
اقتصاد و سیاست، زمینه نابودي آنان را فراهم مینماید. امام علی(ع) در برخورد با این پدیده، با
صلابت ایستادگی نمود. این مقاله به اختصار این موضوع را بررسی مینماید.