منظومه ي آرش کمانگیر  سیاوش کسرایی (بازخوانی یک حماسه ملی در شعر معاصر فارسی)

داستان آرش، به عنوان نوستالژي حماسه و شکوه، گویاترین نمونهاي است که در گنجینهي فرهنگ
باستانی ایران میتوان، از گردش سرنوشت یک ملت، بر محور جانبازي یک تن به دست آورد. منظومهي
اثر سیاوش کسرایی، بازخوانی مجدد این حکایت ملی است. این منظومه را، باید « آرش کمانگیر »
نخستین شعر حماسی در دورهي معاصر دانست که به سبک و نگرشی نو سروده شده است. کسرایی با
گذر از محدودهي داستانی، رنگ حماسی داستان را پررنگتر از منابع تاریخی بازگو میکند و کوشیده
است تا با بهرهگیري از تکنیکهاي زبانی مختلف، علاوه بر شرح حال پهلوانی آرش، از این داستان در
آرش » جهت ترسیم نمادین فضاي سیاسی- اجتماعی دههي سی کشور بهره جوید. منظومه ي
ترانه ي امیدي بود که پس از کودتاي 32 ، به رغم انبوه نومیديها سروده شد. کسرایی با ،« آرش کمانگیر
الهامپذیري از موضوع انتظار ظهور منجی، ظهور آرش را امید و آرزوي همهي جهان هستی و مردمان
میداند.