نگاهی به تاریخ نقد قدیم وعربی و دگرگونی های آن.

نقد عربی در دوره جاهلی جزئی نگر و مبتنی بر داوری های ذوقی بود. در دوره اسلامی و اموی ابعادی سیاسی به خود گرفت در عصر عباسی باتدوین کتاب «طبقات الشعراء» ابن سلام به موضوعی مستقل تبدیل شد در ق تأتیرپذیری از گرایش معتزله و رن چهارم با چالش میان نوگرایان طرفدار ابوتمام و سنت گرایان مدافع بحتری و در پی آن تدوین کتاب نقدی مهم  «الموازنه بین الطائیین» توسط الآمدی جهشی بزرگ در نقد رخ داد در نیمه دوم قرن چهارم تألیف کتاب «الوساطه بین المتنبی و خصومه» توسط القاضی جرجانی و بر اثر اندیشه فلسفی یونان و سپس مباحث مباخث بلاغی عبدالقاهر جرجانی . نقد ادبی به اوج تاریخی خود رسید...این مقاله روند این دگرگونی بررسی نموده است.