مطالعه تطبیقی واژه شب در شعر نیمایوشیج و نازک الملائکه.

کاربرد واژه شب در شعر شاعران معاصر، مفهومی غالبا مجازی و دال بر تیرگی، جهل و استبداد سیاسی به خود گرفته است. دو شاعر نوگرای فارسی و عربی نیما یوشیج و نازک الملائکه هر کدام شب را با تصوریر  متفاوت بازتاب داده اند. شب در شعر نیما هرچند در ابتدا رنگی رمانتیکی دارد اما طولی نمی کشد که به نمادی واقعگرایانه برای بیان جهل و نابکاری مبدل می گردد اما در شعر نازک الملائکه شب همیشه با احساس رمانتیکی شاعر می ماند. این مقاله کاربرد نمادین این واژه به شکل تطبیقی در شعر دو شاعر کنکاش نموده است..