مقاله به زبان عربی است و پنج عنصر اصلی متن ادبی یعنی: 

عاطفه- خیال- موسیقی - معنی و در نهایت اسلوب را بررسی نموده است. هر نویسنده متن ادبی با معماری ویژه خود  که اسلوب وی نامیده می شود، سازه های چهاگانه را در کنار هم می چیند و متن ادبی خلق می نماید میزان هماهنگی و تناسب میان این سازه ها، ادبیت متن را رقم می زند. هر چقدر تناسب بیشتر باشد اثر عالی تر است. شیوه چینش این عناصر مصداق بیت زیر است:

جهان چون خط و خال و چشم و ابروست          که هر چیز به جای خود نیکوست